Portret prawie intymny
„Portret prawie intymny” to zmysłowa i wielowymiarowa opowieść o kobiecości.
Na granicy światła i cienia rodzi się historia, która wymyka się jednoznacznym definicjom. Nie ma tu mowy o idealizowaniu kobiecego ciała, ono po prostu jest, świadome i intensywne. Detale nabierają znaczenia, a światło prowadzi wzrok po liniach ciała, zatrzymując się na fakturze skóry.
W półmroku kryje się niedopowiedzenie i pokusa. Zmysłowość jest namacalna, a fotografia staje się dotykiem.
Projekt ma jeszcze jedno znaczenie. Ta fotograficzna przygoda pozwoliła kobietom obalić niepewność, wpływając na postrzeganie własnego ciała. Obecność bohaterek tych obrazów jest świadoma i bezkompromisowa.
„Portret prawie intymny” to wizualne doświadczenie, które nie daje jednoznacznych odpowiedzi. Ono pozostawia widza w stanie napięcia między tym co widzialne, a tym co odczuwalne.
Katarzyna M. Barton
Do zdjęć pozowały: Urszula Dziachan, Magdalena J. Pogudz, Sylwia Ratyńska, Klaudia Rejkiewicz, Nina Stefaniak, Katarzyna Szmuryło, Katarzyna Wójcik
Wystawa miała trwać dwie godziny, ale niestety, z przyczyn od nas niezależnych trwała tylko godzinę.
Fotorelacja z wystawy: Robert Pikul, Sylwia Ratyńska
